13-4-2017

Recycling; een ‘moetje’ of vanuit overtuiging?

BLOG: Rudie Marsman, Marketing & Sales Manager bij Van Scherpenzeel, neemt u mee naar zijn visie op het scheiden van afval. Waarom scheiden we in eerste instantie ons afval? Is het een noodzaak of doen we dit vanuit een bepaalde overtuiging?

Moeten we bij recycling de nadruk leggen op kwantiteit of op kwaliteit?

Door de (nieuwe) VANG doelstellingen zien we (voornamelijk) bij gemeentes een drang naar “zo veel mogelijk materiaal uit de restafval container”  Eerst was het doel minimaal 75% te recyclen van alle huishoudelijk ingezamelde stromen  in 2020. Daarna is de doelstelling verlegd naar maximaal 100kg restafval per inwoner per jaar. Wat betekent deze doelstelling voor een gemeente en op welke manier worden deze doelstellingen behaald? De consument wordt meer en meer gestimuleerd om zo veel mogelijk afval te scheiden. Wat doen al die prikkels met de consument? Halen, brengen. Betalen, gratis. Iedere week, één maal per 4 weken…… Wordt de consument door de juiste communicatie en voldoende tastbare voorbeelden gestimuleerd om intrinsiek haar afval te scheiden of proberen we haar zo veel mogelijk te dwingen? Gaan we bestraffen of belonen.

Wanneer we de consument onvoldoende meenemen om vanuit de overtuiging afval te scheiden, zodat we een tweede leven aan deze grondstoffen kunnen geven. Wordt het steeds moeilijker om de kwaliteit van de aangeboden recyclebare stromen op peil te houden. Laat ik een voorbeeld geven: In de praktijk zien we dat volume van inzameling aan PMD (Plastic, Metaal en Drankenkartons) in twee jaar tijd enorm gestegen is. De prikkels die de consument heeft gekregen hebben hun uitwerking gehad. Echter zien we ook een duidelijke verslechtering van de kwaliteit. Heeft de consument nu haar afval gescheiden aangeboden vanuit de overtuiging dat het beter is? Of omdat we het moeilijker en duurder hebben gemaakt om het materiaal in het restafval te deponeren? Persoonlijk geeft het mij het vermoeden dat het laatste het geval is. Wanneer de consument afval vanuit haar overtuiging zou scheiden, werd er geen GFT, restafval, volle verpakkingen bij de een te recyclen PMD stroom gegooid.  

Gelukkig gaat het in heel veel gemeenten ook goed. Zij hebben het voor elkaar gekregen om de burger mee te nemen in het verhaal van afval naar nieuwe grondstof. Daarnaast laten ze de burgers mee beslissen over inzamel methodes, gekoppeld aan service niveau en daar bijhorende kosten. Op deze manier worden de burgers medeplichtig aan de nieuwe inzamelsystematiek.

We willen met z’n allen niet gedwongen worden iets te doen. Zo zitten we als mens niet in elkaar. Wel willen we gemotiveerd en geënthousiasmeerd worden! Draagkracht creëren.. Vanuit onze eigen beleving en overtuiging kunnen we in meer of mindere mate zorgen voor een betere wereld, waarbij grondstoffen weer worden ingezet voor het maken van prachtige nieuwe producten. Mijn conclusie: Wanneer we dus vanuit overtuiging ons afval gaan scheiden houden we de kwaliteit op peil en zou dit ten koste kunnen gaan van de kwantiteit.. Maar, op deze manier creëren we tegen de laagste mogelijk maatschappelijke kosten hoogwaardige toepassingen voor deze secundaire grondstoffen……  Scheid jij je afval al? Ben jij overtuigd?  

Deel dit artikel: